Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/33543 K.2013/9676

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine ancak;

1- Temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesinde sayılan cezanın kişiselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak temel cezanın tayini gerekirken, "birden çok sabıkası ve mükerrir olması" denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılarak bir adet bıçak nedeniyle yazılı şekilde ceza tayini,

3- 02.11.2011 tarihli duruşmada sanığa 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalışmayı kabul edip etmediğinin sorulduğu ve sanıkda kabul ettiği halde bu hususta bir karar verilmemesi,

4- Hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, infaz yetkisini de kısıtlar şekilde taksitlerin her ayın 1.inde ödenmesine hükmedilmesi,

5- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kasar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,