KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/34528 E., 2013/7650 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
539 kelime·3 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adli emanette bulunan suça konu tabancalar ve eklerinin akıbeti konu- sunda mahkemesinden her zaman bir karar alınması olanaklı görülmüştür.
1- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan ince- lemede;
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
a- Sanık hakkında suç tarihi itibariyle hükmolunan temel adli para cezasının, 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 TL. olması gerektiği gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca adli para cezası tayini,
b- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden doğrudan adli para cezası tayin edilmesine ilişkin bölümler çıkarılarak,
6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca sanık hakkında temel cezaların tayin edildiği hüküm fıkrasına “450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına ise “375 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibareleri eklenmek ve hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,
1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
a- Sanık hakkında suç tarihi itibariyle hükmolunan temel adli para cezasının, 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 TL. olması gerektiği gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca adli para cezası tayini,
b- TCK.nun 50. maddesi uyarınca sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler ile yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği irdelenerek hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceği konusunda bir karar verilmesi gerekirken, bu şekilde bir değerlendirme yapılmadan “sanığa verilen cezanın süresi dikkate alınarak” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,
c- TCK.nun 52/4 madde ve fıkrası uyarınca taksit miktarının dörtten az olamayacağının gözetilmemesi,
d- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/34528, K. 2013/7650, 7 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama