Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/34809 K.2013/26986

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçiye ait kredi kartlarını haksız olarak ele geçiren ve kullanan sanığın eylemlerinin hırsızlık ve kredi kartının kötüye kullanılması suçlarını oluşturacağı gözetilmeden kredi kartının çalınmasının kredi kartının kötüye kullanılması suçunun unsurlarından olduğundan bahisle sanığın eyleminin bir bütün halinde kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, şikayetçinin birden fazla kredi kartının değişik zamanlarda birden fazla kez kullanıldığının anlaşılması karşısında TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, noksan araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,