Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/35799 K.2013/28420

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçiye ait banka kartını hukuka aykırı olarak ele geçiren sanık hakkında bu eylemi nedeniyle, gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sonuç cezanın doğru belirlenmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesi ile hapis cezasının yanında belirlenen 5 gün adli para cezasında TCK.nun 43. maddesi uyarınca yapılan artırım sonucunun gösterilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılan bölüme “3 yıl 9 ay hapis cezası” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 6 tam gün adli para cezası” ibaresinin ilavesi hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine ''sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı,