Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/36014 K.2013/27140

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın tebliği sırasında cezaevinde olduğu anlaşılan sanığın ıttıla üzerine Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü kanalıyla verdiği 31.05.2010 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yasal gerekçe gösterilerek teşdiden ceza tayin edildiği belirtildiği halde hapis cezasının alt sınırdan tayini, mağdura ait kartın değişik zamanlarda birden fazla kullanılması nedeniyle tayin edilen cezadan TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,