Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/36292 K.2013/28253

- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından hükümlülük, erteleme ve müsadere - Sanık ... ve ... haklarında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ndan ele geçirilen muştayla ilgili olarak mahallinde gereğinin takdir ve ifası olanaklı görülmüştür. 1- Sanık ... hakkında "6136 sayılı yasaya aykırılık" suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanığın isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'nun, suçun sübutuna, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına; sanık ...'in, suçun sübutuna, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına; sanık ...'ın, suçun sübutuna, suç kastı bulunmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

3- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübutuna, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,