Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/36522 K.2013/16443

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nun 266. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hapis cezası adli para cezasına çevrilirken CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

2- Sanık hakkında verilmiş olan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmiş olması karşısında, TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Suça konu tabanca ve eklerinin TCK.nun 54/1. madde ve fıkrası uyarınca müsaderesi yerine, sanığa iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hapis cezasını adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümüne "TCK.nun 50/1-a madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi; hükümden, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması;