Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/37418 K.2013/5389

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...

Sivaslı'nın, anılan Kanun'un 13/1, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 59 ve 81/1. maddeleri gereğince 11 ay hapis ve 317.883.000 Türk Lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2005 tarihli ve 2005/24 esas, 2005/22 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 285 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/32 esas, 2000/118 sayılı kararının tekerrüre esas olması sebebiyle sanığın cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6-7. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin (SAMSUN) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2005 tarihli ve 2005/24 esas, 2005/22 sayılı ek kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasında "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." 3. fıkrasında ise "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhâl uygulanır." şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü sebebiyle ve tekerrüre esas olduğu gerekçesiyle, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanık aleyhine hüküm doğuracak surette, hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d ve e bentlerinde belirtilen haklarından mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki haklarından ise, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverilmelerine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.12.2012 gün ve 67895 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 20.12.2012 gün ve KYB-2012/304618 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-765 sayılı Türk Ceza Yasasında cezayı artırıcı neden olarak kabul edilen tekerrürün, 5237 sayılı Yasada infaz hükmü olarak düzenlenmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 7/3 maddesi karşısında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda anılan yasanın lehe olduğunun kabulü halinde infaz hükmü olan 58. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2005 tarih ve 2005/24-22 sayılı ek-kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), anılan hükmün 4/d fıkrası uyarınca hükümden "5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin" ve "TCK.nun 53. maddesinin" uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak,