Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/4690 K.2013/12870

-Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Müştekiler vekilinin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyizinin incelemesinde;

Genel güvenliğinin kasten tehlikeye sokulması suçunun niteliğine göre, bu suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekilerin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, müştekiler vekilinin vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Müştekiler vekilinin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyizinin incelemesinde;

Müştekilerin 21.01.2009 tarihli celsede kamu davasına katılma talebinde bulundukları halde, talepleri hakkında bir karar verilmemiş ise de suçtan doğrudan zarar görme olasılıkları olan müştekilerin 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanka suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, müştekiler vekilinin suçun unsurlarının oluştuğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

3- Sanık ve müdafiinin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırmaya ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,