KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/4828 E., 2012/12057 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2012
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (TEKİRDAĞ) 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2010 gün ve 2010/45 esas, 2010/61 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 15.02.2012 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1Sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza asgari hadden tayin olunduğu halde, adli para cezasının tayininde asgari hadden uzaklaşılarak çelişkiye neden olunması,
2-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “sanığa TCK 79/1-b maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 135 günün 5 güne, TCK.nun 35. maddesinin uygulanmasıyla belirlenen 90 günün 3 güne TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasıyla belirlenen 75 günün 2 güne, bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu bulunan 1500 TL'nin 40 TL’ye indirilmesi”,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/4828, K. 2012/12057, 11 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama