Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/6426 K.2013/7275

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa Tebligat Kanunun 35. maddesine göre 27.04.2009 tarihinde yapı- lan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluşa, sanık savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Hükümden önce 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 306. maddesi ile değişik 298 sayılı Yasanın 160/2. madde ve fıkrasında öngörülen adli para cezasının kaldırılması karşısında, hapis cezası yanında adli para cezasına da hükme- dilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında 298 sayılı Yasanın 160/2, 62. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen 13 Türk Lira- sı adli para cezası ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak;