Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/6435 K.2012/15280

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- 765 sayılı Türk Ceza Yasasında cezayı artırıcı neden olarak kabul edilen tekerrürün, 5237 sayılı Yasada infaz hükmü olarak düzenlenmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi karşısında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda anılan yasanın lehe olduğunun kabulü halinde infaz hükmü olan 58. maddesinin uygulanama- yacağı gözetilmeden, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin ve 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak,