Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/6747 K.2012/39708

- Sanık ...'ın hakaret, kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından hükümlülüklerine; - Sanık ...'nun genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye düşürme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ... 22.05.2008 tarihli süre tutum dilekçesinde sadece hakkındaki mahkumiyet kararını temyiz etmiş olması karşısında, sanık müdafiinin 25.02.2011 tarihli dilekçesinde diğer sanık ... hakkındaki genel güvenliği kasten tehlikeye düşürme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemi yasal süresinden sonra olup, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

1) Sanık hakkında hakaret suçundan açılmış bir dava olmadığı halde TCK.'nun 125/1-4 madde ve fıkraları gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de; a) sanık hakkında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümleye göre, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususlarının irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde bir değerlendirme yapılmaması,

b) Hakaret suçundan temel ceza belirlenirken yeterli gerekçe gösterilmeden seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

c) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

III- Sanık ... hakkında yaralama, yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: 1)Sanığın ...'ya fırlattığı taşın isabet etmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın taş atmak suretiyle gerçekleştiği kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu ve dosya içerisinde suçun vasfını değiştirecek şekilde düzenlenmiş doktor raporunun da bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nun 86/2. maddesi yerine 86/1. maddesine göre hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2) Hakaret ve basit yaralama suçlarında temel ceza belirlenirken yeterli gerekçe gösterilmeden seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

3) 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı, 5275 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin kesinleşmiş kararların infazı aşamasında uygulanabileceği gözetilmeden, hakaret, kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından tayin olunan hapis cezalarının toplanması,

4) Sanık hakkında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümleye göre, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde bir değerlendirme yapılmaması,

5) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,