Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/7067 K.2012/31984

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2012/785-101 sayılı kararında açıklandığı üzere; ''kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK.nun 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen ''tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, sanığın itirazıyla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi mümkün görülmüştür.

2- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı