Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/7557 K.2013/10200

- Sanık ...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme suçlarından hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Tüm dosya kapsamına göre sanıkların olay tarihinde mağdurlarla karşılaştıklarında otomobilin içinde bulunan mağdurlara doğru ateş ettikleri dikkate alındığında eyleminin mağdurlara karşı olması nedeniyle silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

2- Dosyada bulunan ekspertiz raporuna göre olay mahallinde bulunan 3 kovanın da aynı silahtan atılmış olması, eylemde ikinci bir silah olduğuna yönelik mahkumiyete yeterli delil bulunmaması karşısında var olduğu sübuta eren tek tabanca nedeniyle her iki sanığın ayrı ayrı ruhsatsız tabanca taşımak suçundan neden cezalan- dırıldıkları hususunun mahallinde yöntemince tartışılmaması,

3- 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması koşulu, (b) bendinde; mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve (c) bendinde; suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iadesi, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi hükmü getirilmiş olmakla, suç tarihi itibariyle engel sabıkları bulunmadığı anlaşılan sanıkların kişiliği ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden yasal ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- Cezası ertelenmeyen sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden bu konuda bir karar verilmemiş olması,