Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/9257 K.2012/15224

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Hakkı olmayan yere tecavüz suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin vaki temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanığın temyizine hasren yapılan incelemede

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden cezanın TCK.nun 51. maddesine göre ertelenmesine yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamış; gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, hukuki kesintinin oluştuğu iddianame tarihi olan “11.07.2007” olarak mahallinde düzeltilmesi ve YTL olarak hükmedilen adli para cezasının 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk lirası (TL) olarak infazı mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- Hazine suçtan zarar görmediği halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekâlet ücreti tayini,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,