Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/930 K.2012/20824

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas alınan mahkumiyet ilamı hükümde gösterilmemiş ise de; en ağır cezayı içeren ilamın esas teşkil etmesinin infazda dikkate alınacağı kabul edil- miştir.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Olay ve uygulama itibariyle 765 sayılı TCK.nun ile 647 sayılı Yasa, 5237 sayılı TCK.na göre sanık lehine olduğu kabul edildiği ve uygulama da buna göre yapıldığı halde, karma uygulamaya neden olacak biçimde cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken 647 sayılı Yasanın 6. ve müsadere kararı verilirken 765 sayılı TCK.nun 36. maddeleri yerine, 5237 sayılı TCK.nun 51 ve 54. maddelerine göre uygulama yapıl- ması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ceza- nın ertelenmesine yer olmadığına ve paraların müsaderesine ilişkin bölümlerden “5237 sayılı TCK.nun 51 ve 54. maddesi” ibaresinin çıkartılıp yerlerine sırasıyla "647 sayılı Kanunun 6. ve 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi” ibarelerinin ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.