Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/9376 K.2012/21231

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın, birbirine bitişik bulunan 111 ada 1 parsel, 112 ada 1 parsel nolu meralar ile iki mera ortasında kalan köy yolunu sürerek hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında; 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinden farklı olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için suçun değişik zamanlarda işlenmesi zorunlu olup, sanığın suça konu yerlere farklı tarihlerde tecavüz ettiği araştırılıp belirlenmeden yazılı şekilde suçun zincirleme biçimde işlendiğinden bahisle cezanın TCK.nun 43. maddesi ile arttırılması,

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,