Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/10976 K.2013/26849

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, sanığın belediye sınırları içinde bulunan ve herhangi bir köy adına tahsis edilmemiş olan meraya, sürüp ekerek tecavüz etmekten ibaret eyleminin suç teşkil etmeyeceği de gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Uygulamaya göre de

a- Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 64/2. madde ve fıkrasında yer alan "Belirli yerler ve etkinliklerin sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kulanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler" olarak tanımlanması karşısında somut olayda hakkı olmayan yere tecavüz suçuyla ne şekilde irtibatlandırıldığı açıklanmadan ve infazda duraksamaya neden olacak biçimde yazılı şekilde "sanığın 2 ay 15 gün süreyle Biga ilçesi Kozçeşme Beldesinde bulunan umuma açık kahve ve lokallere gitmekten yasaklanmasına” karar verilmesi,

b- Sanığın beldenin kullanımındaki meraya tecavüz etmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,