Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/11132 K.2014/10792

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden, temyizin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mahkemenin delilleri takdir ve değer- lendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (1) no'lu bozma düşün- cesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkğın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Mağdurun karardan sonra göndermiş olduğu dilekçede ve sanığın temyiz dilekçesinde zararın giderildiğinin beyan edilmesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunlu- luk bulunması,