Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/11163 K.2014/9362

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, zincirleme suç uyarınca artırım yapılırken alt sınırın üzerinde artırım yapılması gerektiğine; sanığın, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının red- dine, ancak:

1- 17.02.2011 tarihli oturumda katılanın zararını karşılamak istediğini beyan eden ve kendisine bir sonraki celseye kadar süre verilen sanığın, 17.03.2011 tarihli dilekçe ile katılana ulaşamadığını ve bu sebeple zararı karşılayamadığını ileri sürdüğünün anlaşılması karşısında; sanıktan halen etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak isteyip istemediği sorularak, talebi halinde ödeme yeri belirlenip, uygun süre verilerek, zararı gidermesi sağlanmadan yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas birim gün sayısının adli para cezasına çevrilmesine ve adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği ihtaratının yapıldığı bölümlerin gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer almaması suretiyle çelişkiye neden olunması,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,