Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/11342 K.2013/18393

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediğini savunarak temyiz talebi ile birlikte talep ettiği eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre; hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine ilişkin 25.03.2013 günlü ek karar hukuki değerden yoksun kabul edilerek hükümde başvurulacak kanun yolu, mercii ve süresinin belirtilmemesi nedeniyle, yapılan gerekçeli karar tebliği hukuken geçerli bulunmadığı ve öğrenme üzerine yapılan temyiz süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli dava zamanaşımının,

kesici son işlem olan sanığın mahkumiyetine karar verildiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak;