Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/11767 K.2014/11961

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- C.Savcısının Asliye Ceza mahkemesi kararlarına yönelik temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun kıyasen uygulanan 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, C.Savcısının 03.5.2011 günü verilen hükme yasal süre geçtikten sonra vaki 15.06.2011 tarihli temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanığın temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın müştekiye ait kredi kartını kilitli odadan aldığının anlaşılması karşısında, TCK.nun 142/1...b maddesi gereğinde cezalandırılması; TCK.nun 245/1. maddesi gereğince hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği ve müştekiye ait kredi kartını değişik zamanlarda kullanması nedeniyle banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan tayin edilen cezanın, TCK.nun 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın, cezanın fazla tayin edildiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak: 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yet- kilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,