KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/1188 E., 2014/10560 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 8 - 2012/145178
- Mahkemesi
- Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 06/03/2012
- Numarası
- 2011/95 (E) ve 2012/158 (K
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mağdura ait banka kartını hukuka aykırı olarak ele geçiren sanıklar hakkında bu eylemleri nedeniyle gereğinin takdiri mahallinde mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık E.. Ş..’in, bir sebebe dayanmayan; sanık M.. A..’nın, suçun sabit olmadığına, yeterli delil bulunma- dığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Sanık M.. A..’nın katılanın kartı ile çekmiş olduğu parayı hükümden önce 17.01.2012 tarihinde PTT havalesi ile gönderdiğine ilişkin makbuz ibraz etmesi karşısında, zararın giderilmesi hususu araştırılarak sonucuna göre sanıklar hakkın- da TCK.nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,
2- Temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrıca gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,
3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/1188, K. 2014/10560, 25 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama