Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/13348 K.2014/2828

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 154/2 yollamasıyla 154/1 maddesi uyarınca tayin edilen hapis cezası ve adli para cezasının temyiz kanun yoluna tabi olduğu gözetilmeden, itiraz yolu açık olmak üzere karar verilmesi hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, hükmün incelenmesinde;

Keşifte dinlenen teknik bilirkişi ve ziraat yüksek mühendisi bilirkişi raporlarında suça konu yerin 799 nolu mera parselinde kaldığı bildirildiğinden tebliğnamede yer alan (1) nolu, sanığın sosyal ve ekonomik durumunu da gerekçe yaparak TCK. nun 50. maddesini uygulamayan mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan (2) nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, taktiri indirim maddesinin TCK.nun 62. maddesi olarak, yargılamada tecavüz devam ettiğinden suç tarihinin, iddianame tarihi olan 14.10.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,