KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/13578 E., 2013/29703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, parada ve resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
413 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Emanete kayıtlı eşyaların akıbeti hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüş, bu nedenle tebliğnamenin (2-b) no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
I- "Parada sahtecilik" ve "nitelikli dolandırıcılık" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın sahte kredi kartını kullanmak suretiyle haksız kazanç sağladığının anlaşılması karşısında, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/3. ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 245/3. maddesindeki suçları oluşturacağı, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca her iki Yasanın ilgili bütün hükümleri somut olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 168/1. maddeleriyle değerlendirme ve uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçların unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
II- "Resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak:
Sanığın üç adet sahte sürücü belgesi bulundurmaktan ibaret eylemi nedeniyle suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi uygulanmak suretiyle bir kez mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde her sürücü belgesi için ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/13578, K. 2013/29703, 23 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama