Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/13942 K.2014/22389

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Köye ait meraya tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi H.. H.. vekilinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine,

II- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın kullandığı iki ayrı mera parselinin zeminde bir bütün halinde kullanıldığının anlaşılması karşısında, eylemin tek suç oluşturacağı gözetilmeden TCK.- nun 43. maddesinin uygulanması,

2- TCK.nun 50/1-f maddesine göre gönüllü olup olmadığı belirlenmeden sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesi,

3- Sanığın cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbi- rine çevrilmesi sırasında, tedbire esas alınan ceza süresinin sonuç ceza olan 6 ay 7 gün hapis yerine 7 ay 15 gün hapis olarak belirlenmesi,

4- Sanığın cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine çevrilmesi karşısında hakkında TCK.nun 53/1 maddesinde sayılan hak yoksunlukla- rının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

5- Yapılan keşifte sanığın suça konu yere tecavüze devam ettiğinin anla- şılması karşısında, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleş- tiği iddianame tarihi olan 09.03.2011 olduğunun gözetilmemesi,