Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/14285 K.2014/7023

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para ceza- sının nevi ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasının geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olma- dığından, sanık müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.un 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

a) Suç tarihi itibari ile sanık hakkında tayin edilen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca birim gün üzerinden sanığa fazla adli para cezası tayin edilmesi,

b) Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan yaptırım

ibaresinin tedbir olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkili kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde tamamen infaz edileceğine karar verilmesi,