Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/14890 K.2014/15449

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Müşteki H.. A..'ın, sanık B.. K.. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizinin incele- mesinde;

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan za- rar görmeyen müşteki H.. A..'ın, davaya katılma hakkı bulunmadığından, vaki tem- yiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oy birliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık B.. K.. hakkında mala zarar verme ve yaralamaya teşebbüs suçlarından verilen beraat kararlarına karşı müşteki H.. A..'ın temyizine; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen beraat kararına karşı Cumhuriyet Savcısının temyizine;

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı ise sanık ve müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

1- Soruşturma aşamasında şikayetçi olduğunu beyan eden H.. A..'a yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme suçları yönünden duruşmada yasal haklarının hatırlatılmaması suretiyle CMK.nun 234. maddesine aykırılık yapılması,

2- Sanığın, olayda kullanılan silahı müşteki sanık H.. A..'ın elinden aldıktan sonra karakola götürme imkanı varken evine götürmesi, Jandarma ekibi tarafın- dan yapılan arama sırasında da kendisinde silah olmadığını söyleyerek teslim etmek istememesi ve silahın arama sırasında sanığın evinden elde edilmesi karşısında, sanığın suça konu silahı taşıma ve bulundurma kastıyla hareket ettiği anlaşılmakla eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde bu suçtan beraatine ve evinde ele geçirilen mermiler nedeniyle de aynı yasanın 13/4 maddesinden mahkumiyetine karar verilmesi,

3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi alt soyları üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanmcaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Sanığın tekerrüre esas alınan sabıkasına konu ilamın ceza kararnamesi- ne ilişkin olması ve ayrıca infaz tarihi üzerinden 3 yıllık sürenin de suç tarihi itibariyle geçmiş olması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı göze- tilmeden, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, müşteki H.. A.. ile sanık B.. K.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle (BOZULMASINA),

II- Sanık H.. A.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın sabıkasında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamın onaylı su- reti getirtilerek cezanın kesin nitelikte olup olmadığı saptanmadan yazılı şekilde karar ve- rilmesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesa- yet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazı- lı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,