Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/15050 K.2014/8376

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kabule ve uygulamaya göre; hükmün gerekçesinde sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları gözetilerek TCK.nun 62. maddesini uygulamayan mahkeminin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir,

I- Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Elazığ Ruh Sağlığı ve Has- talıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin raporu ve sanığın malülen emekli olduğuna yönelik savunması dikkate alındığında, sanığın tıbbi tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak TCK.nun 32. maddesi anlamında "işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılamaya veya bu fiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde akıl hastalığı bulunup bulunmadığının" CMK.nun 74. maddesi uyarınca araştırılmasında zorunluluk bulunması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de

1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması, 2- Emanetteki tabancanın sanığa görevi dolayısıyla Devlet tarafından mı verildiği, şahsi malı mı olduğu araştırılmadan, yazılı şekilde idareye teslimine karar veril- mesi,