KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/15092 E., 2014/26 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında Yeni Türk Lirası olarak uygulanan adli para cezasının Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 gün ve 2007/ 11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası olarak infazı mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suç kastı bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Hüküm tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "Kısa süreli hapis cezasından çevrilen 3.000.00 YTL adli para cezası ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca, hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımın gereklerine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/15092, K. 2014/26, 6 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama