Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/15232 K.2014/2112

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanık İ.. B..'nın kiraladığı araç ile tüm sanıkların Adana ilinden İstanbul'a fuhuş yaptırmak amacıyla kadın tedarik etmek için gittikleri, sanıklar İ.. B.. ve R.. A..'ın mağdurun çalıştığı bara giderek geceyi birlikte geçirmek bahanesiyle mağdur ve başka bir kadınla anlaştıkları, mağdur ve diğer kadın da var iken sanık R..'ın sevk ve idaresindeki araç ile diğer sanıklar N.. B.. ve M..

A..'ın yanına gittikleri, araç durduğu sırada diğer kadının korkarak araçtan kaçtığı, Adana iline gitmek için hareket ettiklerinde mağdurun araçta inmek istediği ancak sanıkların mağdurun cep telefonunu alarak, zorla ve silahla tehdit ederek ve etkili eylemde bulunarak araçta tutukları, aracın Bolu yakınlarında kaza yapması sonucu sanıklar İ.. B.. ve N..

B..'in mağduru yanlarına alarak Kırşehir'e giden yolcu otobüsüne bindikleri, diğer sanıkların ise kaza yapan aracın yanında kaldıkları, mağdurun otobüste muavine kaçırıldığını söylemesiyle emniyet kuvvetlerine haber verilmesi üzerine sanıkların yakalanmaları olayında, 765 sayılı TCK.nun 201/b madde ve fıkrasındaki "zorla çalıştırma veya hizmet ettirmek, esarete veya benzer uygulamalara tabi kılmak.." şeklinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı,

"fuhuş yaptırmak" maksadıyla insan ticareti suçunun düzenlendiği 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 3. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK.nun 80. maddesinin ise suç tarihinde yürürlükte olmadığı gözetilerek, sanıkların eylemlerinin 756 sayılı TCK.nun 436. ve 179. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 227. ve 109/2. madde ve fıkraları kapsamında olduğu gözetilerek.

5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükmü uyarınca denetime olanak verecek şekilde bir değerlendirme yapılıp her iki yasa bütün olarak uygulanarak lehe yasa belirlendikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi,