Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/15341 K.2014/2142

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezasının yanında yer alan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının 100 günden fazla olamayacağı gözetilmeksizin 120 gün olarak tayini,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca mahkemenin czayı asgari haddin üzerinde tayin ettiği gözetilerek, hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasına esas alınan 120 günün 100 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu 1/6 indirim yapılarak hesaplanan 100 günün 83 güne ve bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu bulunan 2000 TL'nin 1660 TL'ye indirilmesi,