Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/15907 K.2014/17784

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadastro çalışmalarının 1971 ve 1972 yıllarında kesinleşerek katılanların murisleri adına tapudan tescil işlemlerinin yapıldığı, 2004 yılında taşınmazların katılanlar adına intikal ettiği, sanıklar tarafından açılan bir hukuk davası bulunmayıp, köy tüzel kişiliği tarafından açılan davanın reddine karar verilerek 26.04.2012 tarihinde kesinleştiği, katılanlar tarafından tapulu taşınmazlara vaki el atmanın önlenmesi için dava açıldığı gözetildiğinde tebliğnamedeki 1. paragraftaki düşünceye; yargılama boyunca sanıkları izleyen mahkemenin TCK.nun 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik gerekçesinde bir isabetsizlik ve takdirde zaafiyet görülmediğinden tebliğnamenin 2. paragrafındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

3- Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. madde ve fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,