Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/15975 K.2013/29829

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Tekerrürün 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde bir infaz kurumu olarak düzenlenmesi, ilk defa duruşmada ortaya çıkmaması, sanığın istinabe suretiyle alınan savunmasında sabıkalı ve halen cezaevinde hükümlü olduğunu beyan etmesi karşısında, Ceza Genel Kurulu'nun 08.05.2012 gün, 153/179 ve 08.05.2012 gün 304/180 sayılı kararlarında kabul edildiği üzere ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine ilişkin tebliğ- namede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, suça konu tabancayı taşıyan sanığın eylemin 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasına uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 13/3. maddesiyle uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,