Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/16001 K.2014/5791

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 44. maddesi gözetildiğinde, sanığın görevli memurları silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK.nun 265. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve ayrıca birden fazla görevliye direnme nedeniyle TCK.nun 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve cezanın ertelenmediğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu