Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/16201 K.2014/8801

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen 27.12.2012 tarihli kararın tebliği sırasında sanık C.. T..'ın asker olması nedeniyle Tebligat Kanununun 14. maddesi uyarınca, askerlik yaptığı yerin kıta kumandanı veya müessese amiri gibi en yakın üste tebligat yapılması gerektiği, bu nedenle aynı konutta oturan kardeşine yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık C.. T..'ın öğrenme üzerine yaptığı temyiz süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

1- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklan- masının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurul- ması olanaklı bulunmadığından; sanık C.. T..'ın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek temyiz isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

2- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezalarının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca hükmolunan para cezası miktarına göre hükümlerin temyiz olanakları bulunmadığından sanıkların, bu suç yönünden temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

3- Sanık Ş.. T.. hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokul- ması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait aracı hedef alarak zarar vermek amacıyla ateş etme eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturacağı cihetle olayda genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,