Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/16242 K.2014/11867

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suçların mağdurlarının, işleniş biçimlerinin farklı olması nedeniyle cezanın kişiselleştirilmesi, ceza miktarının tayini, artırma veya indirme nedenlerinin değişiklikler gösterebileceği nazara alınarak her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3- Mağdurların zararının soruşturma aşamasında giderildiği anlaşılmış olmakla; sanık hakkında TCK.nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

5- Uygulamaya göre de; sanığa CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede uygulanması istenilen TCK.nun 168/1. madde ve fıkrası uygulanmadan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,