Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/16465 K.2013/26376

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Daha önce herhangi bir tebliğ işleminin yapılmadığı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek temyiz talebinin süre yönünde reddine ilişkin ek kararlar kaldırılarak esas hükme yönelik ince- lemede;

Katılana ait banka kartının birden fazla kez kullanılması karşısında sanık hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,