Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/1701 K.2014/1356

Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından hükümlülük ve müsadere,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu sahte paraların akıbeti hususunda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık ... hakkında kurulan trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerde, “YTL" olarak hükmedilen adli para cezasının 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak infazı mümkün görülmüştür.

I- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 191/1. maddesi uyarınca kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK.nun 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen ''tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürrülüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle; sanıkların isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanıkların isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet ile ... hakkında parada sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

1- Hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cezalarına çevrilmesi karşısında, sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan hükümde;

a- Sanığa hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemesi,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 14. ve 15. kısımlarında ... hakkındaki tekerrüre ilişkin bölümlerin çıkarılması,

sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan hükme mahkemenin takdirine uygun olarak "sanık hakkında hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas 4 günün, TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca günlüğü 20 liradan 80 TL adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükmün 7. kısmından 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,