Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/17334 K.2014/9875

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa, dosya kapsamına ve iddianamedeki anlatıma göre, sanığa yükle- nen eylemin TCK.nun 197/1. maddesine uyan sahte parayı tedavüle koymak suçunu oluş- turup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin 5235 sayılı Adli Yar- gı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemesinin görevinde bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

b- Suça konu sahte paranın 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine hükmolunduktan sonra Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,