Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/17407 K.2014/11578

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklardan elde edilen patlayıcı maddenin sayısı gözetilerek TCK.nun 3 ve 61/1. maddeleri gereğince asgari haddin üzerinde ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin yazılı biçimde uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılma- mıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre, sanıklar ..., ... müdafiinin suçun sabit olmadığına; sanık ...'nin suçun unsurlarının oluşmadığına; sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında doğrudan uygulanan adli para cezasında TCK.nun 50/6. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gibi seçenek yaptırım olarak adli para cezasına hükmedilmediğinden ve 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasının yeniden düzenlenmesi, 5275 sayılı Yasanın 106/10. maddesinin yürürlükten kaldırılması karşısında adli para cezalarında bu hükmün uygulanmayacağının gözetilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden "5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesinin uygulamasına" yönelik bölüm ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak,