Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/17960 K.2014/3606

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, hata hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itiraz- larının reddine, ancak:

I- Aynı köyün farklı mevkiilerinde yer alan köylünün ortak kullanımında bulunan kadastro harici taşınmazlara tecavüz edildiğinin kabul edilmesi karşısında, tecavüz tarihleri araştırılarak suçun aynı karar altında değişik zamanlarda işlenip işlen- mediğinin tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde iki ayrı suçtan hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre

1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan birim gün sayıları 20 TL'den paraya çevrilirken ve adli para cezaları taksitlendirilirken dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi,