Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/18426 K.2014/7507

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, olay yeri tespit tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın bir gün önce kavga ettiği, mağdurun evinin yakınına giderek, aralarında oluşan husumetten kaynaklanan kızgınlıkla gündüz saatlerinde, evin yanındaki mağdura ait atı, ateş etmek suretiyle öldürmesi,

sonra telefonda “paramı vermezsen atını öldürdüğüm gibi seni de öldürürüm" diye söylemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin belli bir kişiye yönelik olması ve kovuşturmada mağdurun şikayetten vazgeçildiği de gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK.nun 106/2...a, 43/1 maddeleri kapsamında zincirleme şekilde tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yazılı şekilde genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve bu nedenle tebliğnamede yer alan (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Sanığın tekerrüre esas alınan geçmiş hükümlülüğüne konu cezanın hüküm tarihi itibariyle kesin olması nedeniyle CMUK.nun 305. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Hükümlerin dördüncü fıkrasında, TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabileceği gözetilmeden TCK.nun 53. maddenin uygulanmasına karar verildikten sonra, onuncu fıkralarda bu kez ayrım da gözetilerek TCK.nun 53. maddenin uygulanmasına karar verilmesi,