Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/18596 K.2013/29917

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sahte kredi kartı üretme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olması nedeniyle sahte kredi kartı üretmek suçundan gereğinin mahallinde ifası mümkün görülmüştür.

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen kimlikte sahtecilik suçunun yasa maddesinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

2- Sanık müdafiinin dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Şikayetçinin kimlik bilgilerini kullanarak adına sahte belgeler ile değişik zamanlarda temin ettikleri birden fazla kredi kartlarını değişik zamanlarda birden fazla kullanılması halinde eylemlerinin, 245. maddesine ilişkin gerekçede belirtildiği üzere kredi kartı ile işlenen hırsızlık, dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma ve sahtecilik suçlarının bağımsız suç haline getirilip bu maddede düzenlendiği" dikkate alınarak mağdur banka sayısınca TCK.nun 245/3, 43. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden olayda uygulama yeri bulunmayan aynı yasanın 158/1-j maddesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,