Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/19690 K.2014/4596

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eyleminin tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddelerine göre; hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden suç tarihinden sonra 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 12/1. madde ve fıkrasına göre fazla adli para cezası tayini,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan ''30 gün'' ibaresi yerine, ''450 TL'' TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen ''25 gün'' ibaresi yerine,