KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/20121 E., 2014/10337 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:
1- TCK.nun 245/1 maddesinden kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrıca gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,
2- Sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi gereği hükmolunan cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden.... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/976 esas 2008/154 karar sayılı mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 245/1 maddesinden kurulan hükümde hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 60 günün ''5” güne, TCK.nun 43. maadesi uyarınca hükmedilen 75 günün “6” güne, TCK.nun 52. maddesi uyarınca tayin olunan 1.500 TL'nin ''120” TL'ye indirilmesi ve hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine, "sanığın...
Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/30-156 esas-karar sayılı ilamında hırsızlık suçundan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası bulunduğundan, hakkında hapis cezasının infazı yönünden TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/20121, K. 2014/10337, 24 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama