Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/2192 K.2014/10383

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanığın her aşamadaki savunmasında, şikayetçiye ait kredi kartını çalış- tığı işyerinin işletmecisi olan S.. K..'nun kendisine vererek para çekmesini iste- diğini ve şifresini söyleyerek para çekmeye gönderdiğini, çektiği parayı ve kartı S.. K..'na teslim ettiğini savunması karşısında, suç kastının belirlenmesi bakımından bu şahıs dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de

1- Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hü- kümde çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 07.02.2009 olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,