Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/2261 K.2014/2201

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Oluşa, iddianame anlatımına ve dosya kapsamına göre, sanığın diğer sanıklarla birlikte hareket ederek suça konu sahte parayı bilerek kabul edip, piyasaya sür- mek biçimindeki eylemin 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrasına uyan suçu oluş- turup oluşturmayacağının takdiri, bu suçlara bakma ve kanıtları değerlendirme görevinin anılan maddede öngörülen hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

B- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça konu emanete alınmış sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Ka- nununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hak- kında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,