Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/2475 K.2014/8726

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hırsızlık suçunu, müdahil amcası...'in eşi olan diğer müdahil ...'i kandırarak, haksız yere ele geçirdiği anahtarla işleği anlaşıldığı halde, TCK.nun 142/2-d maddesi yerine, yazılı madde ile uygulama yapılması, her iki müdahilin banka kartlarından yararlandığı halde iki kez cezalandırılması yerine, hakkında teselsül hükümlerinin uygulanması ve TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulurken anılan maddede hapis cezasının yanında adli para cezasının da öngörüldüğü gözetilmeden sadece hapis cezasına hükmedilmesi aleyhte temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,